Nog steeds de Atlantische Oceaan

19 juli 2008

Zaterdag 19 juli
Eindelijk was het gisteren dan zover: we kwamen in een walvisroute terecht!Altijd om zich heen speurende Sam zag de spuiten als eerst. Een potvis zwomca. 10 meter vanaf de Anne-Margaretha statig voorbij. Ademloos keken we toehoe dit geweldige dier zijn weg zocht zo vlak bij ons. Automatisch begonnenwe te fluisteren…. zou hij ons gezien hebben? Even later dook hij en konden we zijn staart zien. Klik, klik, klik… hij staat weer op onze camera’s. Vooral de mensen die nog nooit een walvis van dichtbij gezien hadden, liepen op wolkjes…. Wauw! Wat een indrukwekkend beest! Even later zagen we steeds weer nieuwe spuiten en toen, vlakbij het schip een grote vin. Het was onmiskenbaar een vinvis. Hij zwom evenwijdig met het schip en was ongeveer even lang als wij..! Er bestaan diverse soorten vinvissen en degrootste is de blauwe vinvis. We besloten echter dat het toch een andere geweest was.Ook vanmorgen, toen het allemaal lastiger te zien was, vanwege toegenomenzeegang, zagen we wat spuiten. De gasten aan boord zijn al helemaaltevreden: vliegende vissen, hoog opspringende dolfijnen en diversewalvissen…. Meer durf je niet te hopen.. (of orka’s misschien?)De wind komt sinds ons vertrek uit de Azoren uit het oost noord oosten,

behoorlijk tegen dus. Vannacht was de zee vrij glad en de wind stevig. We
zijn urenlang met 9 kn. door het water gegaan. Bij La Coruña wacht ons een
stormpje…. We zijn benieuwd of we Tymen op tijd bij het vliegtuig kunnen
afleveren.

Het thuisfront krijgt de hartelijke groeten van allen.

Greet

Laat een bericht achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twintig + 7 =

Go top