Hoog aan de hemel staat de maan.
Zijn zilveren licht geeft ons zicht op de aanrollende zeeën. Voorbijtrekkende wolken worden dramatisch aangestraald. Hoge rotsformaties lijken het, die zich naar ons toe buigen met afgeronde vormen. We voelen ons klein.
Het schip dendert vooruit, aangejaagd door een ruime wind uit het zuidoosten. Met 6Bft halen we snelheden van gemiddeld 8 kn per uur. We hebben een rif in de bezaan en het grootzeil gezet en genieten volop.
De Noord Atlantische Oceaan, hier voel ik me thuis.
De temperaturen zijn weer uit te houden. Voorbij is de hitte van de wateren om Cuba. De reis van Panama naar Cuba was het ergste wat we meegemaakt hebben: 40 graden en vanwege de harde wind moesten de luiken dicht blijven zodat verkoeling nergens te vinden was.
Wat waren we blij dat bij het passeren van Jamaica de wind draaide en iets afnam, zodat we ruime wind op Santiago de Cuba aan konden houden en alles weer open konden zetten..!
De hitte is voorbij en we zitten weer met lange broeken en truien ‘s nachts te sturen.
We zijn nu op weg naar de Azoren. De depressies zijn in het noorden van ons. Een hogedruksysteem heeft zich ook ten noorden opgebouwd en houdt ze op afstand. In de Cariben verschijnt nu Beryl een van de eerste hurricanes van dit seizoen. We zijn benieuwd welke weg hij gaat nemen en zijn blij niet meer daar te zijn..! Hier, intussen 180 NM van Horta vandaan, is het fantastisch zeilweer: blauwe hemel, rustige, lange zeeën; het is puur genieten.
De mensen aan boord beseffen dat het de laatste dagen van deze reis zijn en een beetje weemoed slaat toe. Straks is deze reis een herinnering.
En nu worden de e-mailadressen uitgewisseld om later met de nieuwe vrienden foto’s te delen en samen terug te denken aan een bijzondere en mooie reis.
Groeten Heinz.
Laat een bericht achter