Dag 3 (30 mei 2008)
We zijn naar Santiago vertrokken. Met de taxi door een stuk bos. We passeerden een weg waar een aantal mensen gebukt zocht. Dichterbij zagen we wat ze opraapten…rode krabben. Deze komen soms met miljoenen
tegelijk uit de moerassen naar de buienwijken ….en worden hier verwerkt tot …paella. Afgezet bij een mooi groot plein hebben we de stad verkend. Sam maakte al gauw contact met de plaatselijke ondernemers, wij met de mooie pleinen en nauwe straatjes vol met muzikale mensen en drukte. Santiago verdient een plaats op de Werelderfgoedlijst, de stad is de laatste 50 jaar niet veranderd en de koloniale bouw met zijn prachtige gevels is nog steeds aanwezig. Kleine straatjes, doorkijkjes, afgewisseld met levendige groene pleintjes en overal lifemuziek met lachende mensen, een verademing in vergelijk met sommige andere steden in Zuid-Amerika.
Na een tijdje spotten we Sam weer: hij had de plaatselijke inkoopmogelijkheden in kaart gebracht en moest nu nog de financiering regelen. Deze hing natuurlijk af van de hoeveelheden en deze weer van de transportmogelijkheden. Hiervoor voerde hij enkele onderhandelingen met het hoofd transport van onze reis tijdens een lunch in een mooi restaurant met lifemuziek, met mij dus.
Nadat hij wat scheepsruimte gereserveerd had, probeerde hij te pinnen, wat niet lukte (zoals hij eigenlijk wel wist…). Zoekend naar alternatieven probeerde hij bij de rederij een microkrediet te krijgen, wat hem wel lukte.
Zo zijn we, de zakelijke met de leuke dingen in het leven vermengend, samen op stap gegaan om de bevolking (plaatselijke middenstand) beter te leren kennen.
De mensen zijn aardig en behulpzaam, over en weer info uitwisselend kwamen we overeen om morgen nog eens bij elkaar op bezoek te komen.
Tevreden en vol indrukken gingen we weer terug naar ons schip.
Dag 4 (31 mei 2008)
Bij het ochtendgloren werden we gewekt door gestommel op dek: Manu had ons weer gevonden. Ze was op de heenreis met ons naar Ushuaia en Antarctica gevaren en nu weer aan boord om het schip mee naar Nederland terug te zeilen.
Het weerzien werd gevierd met een uitgebreid ontbijt. Daarna gingen de dames op pad naar el Morro, een oude vesting.
Sam en ik vertrokken om inkopen te doen.
Wordt vervolgd!
groeten Heinz
Laat een bericht achter