REISVERHALEN
Laatste nieuws
Clean up Svalbard
Eergisteren was het een dagje meehelpen aan een schoner Svalbard..! Enthousiast hebben we met de hele groep bij onze idyllische ankerplek, Mushamna, plastic en netten e.d. van het land opgeraapt. Een paar oranje zakken vol en een aantal volle kratten! Hier was duidelijk nog geen (toeristische) opruimruimploeg langs geweest!
Daarna voeren we naar het noorden, richting het walruseiland Moffen, om over de 80e NB graad te komen! Feest! De hele nacht hebben we toen doorgevaren naar Smeerenburg, een voor Nederlanders wel heel historische plek. In de 17e eeuw hebben we hier veel bedrijvigheid gehad met de walvisvangst…. Enkele traanovens zijn er nog te zien. Tijdens onze landing waaide en sneeuwde/regende het flink…. Wat een desolate plek om maanden te moeten verblijven….
Nu verlaten we onze ankerplek in de Magdalenafjord en zetten we koers naar Blomstrandhalvoya…. weer een schitterende plek, die we graag nog willen zien. De zoveelste taart wordt door Floor gebakken en we hebben het allemaal erg naar ons zin!
We groeten het thuisfront hartelijk!
Greet
2 juli 2011 Naar de Liefdefjord
Vanmorgen werd ik wakker met nog “maar” 1 ijsbeer t.o. de Anne-Margaretha. ‘s Nachts had Robert 3 beren tesamen gezien en we hebben totaal 4 ijsberen bij het schip zien fourageren. Toen het laag water werd, konden we zien waar ze steeds naar doken: een enorme wervel (vinvis? bultrug? oid) stak voor een deel boven water en toen we vanmorgen als afscheid nog even vlak bij de kant voeren, zagen we in het heldere water een enorm skelet van een walvis liggen…. De ijsberen deden zich dus nog maar tegoed aan de laatste restjes….We vervolgden onze tocht naar het NO via de Noordelijke Ijszee, die onder de blauwe hemel en nauwelijks wind er betoverend bijlag. Hier kwam Willem Barendsz dus Spitsbergen binnen….
Dit weer was zeer geschikt voor het spotten van walvissen en… daar kwam een Minke-whale bij ons schip. Door het heldere water konden we zijn bewegingen zien en zeker een half uur zwom hij rond het schip. We waren allemaal enorm onder de indruk: op deze breedte ( boven 79 graden NB), met dat uitzicht: hoge spitse, besneeuwde bergen en zo’n prachtig dier bij ons! In de Liefdefjord passeerden ons nog 2 vinvissen die ons de stuipen op het lijf joegen door vlak voor het schip op te duiken..!
Het gaat dus goed met ons en iedereen thuis wordt hartelijk gegroet!
Greet
2 juli 2011 IJsberen
Vanmorgen kreeg ik via de sateliet telefoon een bericht vanuit het zonnige Spitsbergen.
Er zijn ijsberen gesignaleerd! De Anne-Margaretha ligt voor anker, zo’n 30 meter van de kust. Deze plek blijkt geweldig want de 4 ijsberen zijn perfect zichtbaar. Ze zijn een nachtje blijven liggen op deze bijzondere plek, want de ijsberen duiken om de beurt diep het water in om een hap te nemen van een walvisskelet. Aan de kant worden de stukken walvissen vlees heerlijk verorberd! Niemand vindt het erg om ‘s nachts een uurtje ankerwacht te lopen. Ik geef ze groot gelijk, dit is zo fantastisch. Wat wil je nog meer met zo’n spektakel op minder dan 100 meter afstand!
Iedereen krijgt de hartelijke groeten vanaf de Anne-Margaretha.
Rosanne
28 juni 2011 Krossfjorden
Het is nacht…. dwz de klok wijst 00.15 aan. De hele dag was het zwaar bewolkt en miezerde het een beetje.
We zijn vanuit Ny Alesund vertrokken naar de Krossfjorden en nadat we de 14e Juli gletsjer bewonderd hebben gaan we naar Lilliehook, het uiteinde van de linker fjord-arm, die eindigt in een giga gletsjer, die een halve cirkel om ons heen vormt..! In de Signehamna gaan we voor anker en… de lucht klaart op. Het land nodigt uit voor een wandeling en we stuiten o.a. op overblijfeselen van een Duits weerstation uit de 2e Wereldoorlog….
Het weer wordt mooier en mooier en met stralend weer moeten we uiteindelijk toch naar bed. Vandaag werden we ruw gewekt door een ijsberg, die de Anne-Margarethaop zijn weg vond…. Met een paar lange pikhaken konden we hem tot een andere route overhalen.Het weer is nog steeds prachtig en via enkele vogelrotsen gaan we weer naar zee en dan verder naar het noorden: de Magdalenafjord.
Alle thuisfronten worden hartelijk gegroet!,
Greet
26 juni 2011 Ny Alesund
Daar liggen we dan langs een steigertje(!) in de noordelijkste nederzetting, bij het noordelijkste postkantoortje ter wereld…. Ny Alesund, nog slechts bewoond door een groep wetenschappers (200 in de zomer en 50 in de winter).
Het was een prachtige dag vandaag: vanaf de ankerplek in Farmhamna, waar we gisteren een leuke ontmoeting hadden met een groep rendieren, zijn we tussen het lange eiland aan de westkust: Prins Karls Forland en Oscar II Land naar het noorden gevaren. Groot was de vreugde aan boord toen we bij een plek kwamen waar een groep walrussen op de kant lag. Tegelijkertijd waren er erg veel vogels in het water én verscheen er een aantal Mike whales bij de Anne-Margaretha. We hadden gewoon ogen tekort om alle dieren te zien en te fotograferen..! Spannend werd het aan de noordkant van het eiland: we moesten door een vrij nauwe doorgang met diepten rond de 2-3 meter…. Ben heeft ons er nauwkeurig doorheen geloosd en we konden verder naar Ny Alesund!
De zon is verdwenen achter een wolkendek en de kille noordenwind maakt alles kouder. Om ons heen zijn reusachtige gletsjers te zien en ook een paar flinke (blauwe) ijsbergen in de verte laten ons zien dat we steeds meer naar het pakijs gaan…. Nog even doorvaren en we zitten bij het pakijs.
Morgen eerst deze plek verkennen en dan weer verder naar het noorden.
Op de Anne-Margaretha is het warm en gezellig.
We groeten het thuisfront hartelijk!
25 juni
Na 2 nachten hebben we de Trygghamna (veilige haven) verlaten. We lagen zo mooi in deze fjord en er was goed te wandelen! Allerlei vogeltjes zwommen nieuwsgierig om ons heen en op het ijs voor de gletsjer lagen stel zeehonden uit te buiken. Het weer is (nog steeds) prachtig!
Vandaag zijn we voor anker gegaan in de Farmhamna: in het ZW van Oscar land. De uitgestrekte toendra nodigde uit voor een lekkere wandeling en een groepje rendieren dat we tegenkwamen bleef nieuwsgierig om ons heen dreutelen. Wat een vergezichten met die besneeuwde bergen, de zee en de Anne-Margaretha voor anker!
Iedereen heeft het prima naar zijn/haar zin.
Alle thuisfronten worden hartelijk gegroet!
Floor, Robert, Loukie, Colette, Ben, Maarten, Heinz en Greet
Longyearbyen 21/22 juni 2011
De hele dag was het hier bewolkt. Geen regen, maar gewoon geen zon…. Nu is het half twaalf ’s avonds en de lucht breekt open: de zon schijnt fel in m’n gezicht en het is alsof de wereld alweer ontwaakt. M’n lijft zegt echter: ik wil naar bed, want ik ben moe… De zon brandt en laat goed zien dat ze vandaag op haar hoogst blijft staan.
We zitten hier op ruim 78 graden noorderbreedte, slechts een kleine 1000 km van de Noordpool.
We zijn toch al aardig aan dat eeuwige licht gewend, maar vanavond lijkt het gewoon nóg specialer…. Ik had de weersverwachting gisteren gezien: overdag bewolkt en ‘s nachts volop zon….. Is een mens hier op gebouwd??
Welterusten.
Greet
Aankomst in Longyearbyen
Aan het eind van de bijzondere 18e juni zijn we in Longyearbyen aangekomen. Na de spectaculaire ontmoeting met onze 1e polar bear ( lekker veilig vanaf 
de Anne-Margaretha) stond alleen nog een walrus op het wenslijstje van de gasten… Na een uurtje varen doken er vlak bij het schip drie walrussen op…! Ze lieten zich geduldig fotograferen en vonden ons eigenlijk wel een attractie, die ze graag even wilden volgen…. De reis kon niet meer stuk!
Hoe meer we Longyearbyen naderden, hoe mooier het weer werd. De reis eindigde dus zoals ze begon: met volle zon ( en nu precies middernacht!). We sloten de reis gezellig af en zondag ochtend 19 juni moesten we toch echt afscheid nemen van elkaar.
Het is een prachtige, bijzondere reis geweest!
Wij, de maten Ben en Maarten , Heinz en Greet maken weer schoon schip en donderdag begint de 1e Spitsbergenreis naar het verre Noorden.
Allen gegroet,
Greet
Belsund
Ijsbeer
We ankeren in een mooie, beschutte baai. Om ons heen hoge bergen en aan de voet ervan zien we een kudde rendieren grazen. Vanmorgen zijn we aan de kant geweest, want hier moeten o.a. fossielen te vinden zijn. De rendieren zijn heel nieuwsgierig en komen voorzichtig dichterbij: neus in de lucht en een enigszins verbaasde blik: wat zijn dat voorkleurige dieren?? Aan land gaan is altijd leuk: er is zoveel te zien. Er komen duidelijk steeds meer bloemetjes te voorschijn en de vlakte kleurt groen/geel/bruin. Geen ijsbeer gezien.
Dan gaan we anker op richting eindbestemming. We moeten door een nauwe doorgang en dan ziet Maarten wat bewegen aan land: is het er een ofniet?? We sturen de Anne-Margaretha dichterbij de kust en ja!! het is een ijsbeer! We kunnen de kust hier dichtbij benaderen en mr. polarbear laat zich duidelijk zien: op een schilderachtige rots gaat hij op z’n gemak wat eieren eten en we zijn allemaal verrukt, dat we hem zo goed kunnen zien en fotograferen!! Iedereen is opgetogen: op de laatste reisdag van deze tocht toch nog een ijsbeer!!
Iedereen thuis wordt hartelijk gegroet!
Greet
Spitsbergen (Hornsund)
Daar liggen we dan in de Hornsund!
Na een uurtje varen in zeer dikke mist vinden we met behulp van het radar precies de plek waar we willen ankeren: de Isbjornhamna= ijsbeer haven…( Verras ons!!…)
Bij het invaren van de Hornsund doemen de hoge, besneeuwde bergen op boven de mistbanken. Het is een sprookjesachtig gezicht! Ijsbergen/schotsen in allerlei grillige vormen drijven om ons heen. Alken vliegen kwetterend af en aan. De lucht trekt helemaal open en we liggen in een ambiance die bijna niet meer van deze wereld is. Op het voordek vieren we een feestje dat we hier aangekomen zijn en we knijpen in onze arm om te beseffen dat het echt is….
Na het eten gaan we nog voor een korte wandeling aan land. Van de gletsjer, die we tegenkomen breekt met donderend geraas een stuk af….Het Poolse onderzoekstation heeft bezoek van een Poolse groep van een
zeilschip. Ons kunnen ze vandaag niet ontvangen… te druk of zoiets. Jammer, maar we gaan nu de Hornsund verder in en gaan ons vergapen aan een van de mooiste fjorden hier!
Iedereen is blij en groet het thuisfront hartelijk!
Greet
17 juni 2011 De Hornsund
Gisteren hebben we de hele dag besteed aan het verkennen van (de zij-armen van) de Hornsund! Langzaam gleed de Anne-Margaretha langs de immense bergen en als we een zij-arm invoeren, moesten we ons een weg banen tussen de ijsschotsen (sculpturen) in de kleuren wit tot diep-blauw! Aan het eind was daar telkens weer een gigantische gletsjer! De gletsjers waren onbereikbaar voor ons vanwege het pakijs dat er voorlag. Een keer zetten we de Anne-Margaretha met haar neus in het ijs en toen was goed een spoor van een ijsbeer te zien!! Ze zijn hier dus echt..!
Vandaag aan land geweest bij de Gashamna, waar nog een onderzoeks hutuit het begin van de vorige eeuw te zien is en grote botten van walvissen.
We zetten nu de reis voort naar het noorden en varen dan via de Belsund uiteindelijk naar Longyearbyen.
We groeten het thuisfront hartelijk!
Greet