REISVERHALEN
Laatste nieuws
Nieuwsbrief mei 2012
Nieuwsbrief Anne-Margaretha
mei 2012
Anne-Margaretha in Noorwegen
Zoals te lezen is op de site http://annemargaretha.nl/2012/05/17/aankomst-in-bodo/ gaat de reis naar het hoge noorden voorspoedig. Het weer is totaal anders dan vorig jaar: dit keer geen T-shirtjes-weer… Heinz heeft het gevoel de winter in te zijn gezeild. Oók mooi als je je er maar op instelt! Gelukkig hebben ze regelmatig zulke speciale ontmoetingen met bv zeearenden of elanden, dat de reis toch weer fantastisch is!
Spitsbergen
Nog 4 weken en de Anne-Margaretha komt op Spitsbergen aan. De winter was daar matig( soms regenachtig…), maar nu is het een feest van besneeuwde bergen en vlaktes, die toch echt in juni gaan ontdooien en hun bloemenpracht gaan tonen. We kijken er naar uit!
Op de derde Spitsbergenreis ( van 23 juli- 5 augustus) hebben we nog 2 vrije plekken!
Ook op de trajecten terug naar het zuiden hebben we nog vrije plaatsen. Heb je nog geen plannen voor die tijd..!
Vooruitblik naar 2013: reis door Rusland
Er wordt nog wat gesleuteld aan wat hobbels, maar het is toch bijna zeker, dat we in 2013 een heel bijzondere reis gaan maken! Data staan nog niet helemaal vast, maar globaal zijn de plannen als volgt:
Cruise in Company
Eind juni beginnen we aan een tocht door Rusland, met als starthaven St.Petersburg, waar we ons eerst in een maritiem festival dompelen!. Tijdens de beroemde Witte Nachten ( de zon gaat dan niet meer onder), staan alle bruggen open en vertrekken we met een aantal Russische, Poolse en Finse schepen via de rivier Neva naar het gigantische Ladoga meer en het Onega meer naar de Witte Zee met als aankomstplaats Arkhangelsk. Deze Cruise in Company duurt ca. 3 weken en we slingeren ons door het oude Rusland, langs bossen en beroemde kloosters en worden op allerlei plekken hartelijk ontvangen.
Dit is een reis die je als privé schip nauwelijks kunt maken. De vergunningen, wel/niet draaiende bruggen enz. enz. maken deze tocht uiterst moeilijk, maar samen met de Russische organisatie, die dit dan voor de 3e keer organiseert zal het een droomreis worden, verwachten we.
Artic Race
Vanaf Arkhangelsk gaat dan een deel van de schepen een Artic Race naar Franz Joseph Land maken ( we laten Nova Zembla even liggen aan stuurboord..). Deze eilandengroep ligt tussen de 80e en 82e graad noorderbreedte, dus net iets noordelijker dan Spitsbergen. Het is het domein van ijsberen, walrussen, robben, beluga’s… Er zijn nog restanten te vinden van overwinteraars, zoals in het begin van de vorige eeuw Fridjof Nansen daar een winter heeft doorgebracht.Deze eilandengroep is meestal moeilijk te bezoeken, mede door de (dure) vergunningen. Ook nu kunnen we dankzij de Russische organisatie ca. 8 dagen genieten van deze spectaculaire eilanden groep!
Terug naar het vaste land (Moermansk) is er nog een groot feest ter afsluiting van deze tocht. Deze reis duurt ca. 20 dagen.
Vervolg reizen Anne-Margaretha
Na dit Russische avontuur vervolgen we onze reis naar Kirkenes (1e Noorse stad na Rusland) en gaan we van daaruit nog een paar weken naar Spitsbergen en dan weer naar het zuiden, zoals we dit jaar ook doen.
Data en prijzen?
Zodra alles helder is voor ons publiceren we de informatie op onze site.
Aangezien we nu al vanuit de Nederlandse én Duitse reiswereld interesse hebben gekregen voor deze reizen, raad ik iedereen aan, die graag mee zou willen, dit aan ons kenbaar te maken, zodat we direct contact met je op kunnen nemen. Per reis hebben we maar 11 gasten plaatsen en helaas is vol bij ons echt vol…
We wensen iedereen een mooie (voor-) zomer met aangename temperaturen en een lekker windje!
Zeilersgroeten van
Greet & Heinz
PS. Het schip is (meestal) te volgen bij:
http://annemargaretha.nl/anne-margaretha-live/
Aankomst in Bodo
Bodø, 17 mei 2012
Ergens na het bezoek aan Runde zijn we ze kwijtgeraakt: de dagen, gevuld met beloftes, ontluikend groen, beschutte plekken waar de warmte van de steeds hoger klimmende zon je sensualiteit prikkelt. Vogels die elkaar roepen om nu leven te creëren. We zijn de lente verloren op de weg naar het noorden…
Waar we nu varen is het winter. De temperatuur ligt ‘s nachts onder het vriespunt en overdag hebben we mazzel als het 6 of bij uitzondering 8 graden wordt. De harde noordenwind maakt het varen tot een arctische belevenis. Ja we zijn nu in de buurt van de poolcirkel. Ver van ons vandaan in het westen ontstaat een stormdepressie die onze kant opkomt… We hopen dat haar zuidelijke stroming iets doet aan deze situatie.
Het varen hier is niet alleen afzien, maar ook genieten van een natuur waarin niet de mens het landschap vorm gegeven heeft. Rauw, hoog en met sneeuw en ijs bedekt zijn deze bergen met hun pieken niet alleen afwijzend, maar hebben ze op ons ook een aantrekkingskracht. Ik hou van dit landschap. De kleuren, het stralende wit als de zon er op schijnt. Hun vormenrijkdom, met bij elke top een belofte op een ander, groots vergezicht!
De vogels beginnen zich hier te verzamelen op het water in afwachting van het vrijkomen van hun broedgebieden /rotsen van ijs en sneeuw. Je zou maar op koude eieren zitten; het levert niets dan blaasontsteking op. De Alken, Papegaaiduiker enz. zijn in groepen te spotten tijdens gezamenlijke visacties; bespied door zeearenden, die hun conditie controleren.
Elkaar afwisselend sturen we ons schip; de wachten volgen elkaar op, mijlen vloeien onder onze kiel door en zo laten we breedtegraad naar breedtegraad achter ons. We vermaken ons door kijken, foto’s bewerken, goede gesprekken over van alles en nog wat en plagen elkaar met onze kleine onhebbelijkheden. Humor en lol met elkaar, maken het samen leven op zo’n kleine ruimte als dit schip niet alleen dragelijk maar ook tot een bijzondere ervaring.
De storm komt in ons vaargebied en laat de Anne Margaretha met 7 tot 9 knopen door het water stuiven richting noorden. Hoewel de gemiddelde wind uit het zuiden blaast, is het bij elke fjorduitgang oppassen. De wind draait met de ligging van de fjorden mee en versterkt door valwinden is het soms een beetje spannend. Als we tegen de 50 knopen wind hebben gaat het grootzeil eraf en varen we met fok en dicht gereefd bezaan verder.
Als we de Holland fjord in willen, blaast het zo hard uit het oosten dat de hagel horizontaal over het water vliegt. We wilden graag de Svartisengletsjer bezoeken, maar met dit weer de bergen in …??!
We laten het opstomen hier tegenin zitten en varen door naar Bodø waar we een dag te vroeg aankomen. In Bodø likken we onze wonden, slapen goed uit en als het weer beter wordt besluiten we een auto te huren en alsnog de Svartisengletsjer te bezoeken. Als we daar aankomen blijkt “onze” stijger daar weg geslagen te zijn door hoge golven en door opgestuwd water door het noodweer..!
We genieten van een prachtige klim over door zon beschenen rotsen, de ijsmuren, het blauwe licht in de ijsgrotten. We kijken om ons heen, naar elkaar en vinden het leven zo gek nog niet..!
Heinz
(foto Svartisengletsjer van ons bezoek in 2011)
Cadeautje van Runde..!
Runde 8 mei 2012
Soms krijg je onverwacht een cadeautje, zo maar!
Na de buien van gisteren worden we wakker door de zon. Buiten ontdekken we een blauwe hemel die zich naar alle windstreken uitstrekt. Boterhammen smeren, schoenen in het vet, kijkers en fotospullen mee. Zo zijn we voorbereid om op pad te gaan: de rotsen op, op zoek naar de vogelkliffen.
Hier op Runde is dit dé attractie van het eiland. Vriendelijke bewoners wijzen ons de weg. Het eiland is ondanks het broedseizoen nu, toegankelijk, mits je op de hiervoor vrijgestelde paden blijft.
Op de weg omhoog zien we al de eerste eidereenden aan de kust scharrelen. Scholeksters waarschuwen met luid geschreeuw. En boven aangekomen op de hoogvlakte komen jagers laag overvliegen. Bonte kraaien en ook grote raven verkennen net als wij het terrein. We genieten van schitterende vergezichten over het berglandschap: haast nog tot de waterlijn bedekt met sneeuw.
Langzaam verspreidt ons groepje zich, ieder zijn eigen interesse volgend. Totdat André de klif ontdekt waar de Jan van Genten broeden. We volgen en zijn diep onder de indruk van honderden meters hoge kliffen bedekt met duizenden aan- en af vliegende vogels. Op de buik liggend worden de camera’s in de aanslag gehouden en wordt het spektakel onder ons digitaal opgeslagen.
Ik volg net een kleine houten sloep diep beneden ons met schoolkinderen, die levende biologie aangeboden krijgen, als naast me een donkere schaduw in mijn ooghoeken opduikt: een Zeearend vliegt enkele meters op mijn hoogte langzaam, haast stilstaand in de de klif omgierende wind.
In zijn ogen kijkend vergeet ik haast de foto’s van mijn leven te maken…!
Hij blijft even bij me dan duikt hij langs de klif omlaag op zoek naar onbewaakte nesten. Enkele ouderparen vallen hem aan maar gelokt door de kans op buit blijft hij terugkomen.
We kunnen met moeite afstand nemen van deze klif, maar een feller aantrekkende ijzige wind laat ons verder trekken. Op zoek naar de broedklif van de papegaaiduikers enkele honderden meters verder op.
Die vogels zijn echter niet thuis. We horen van een andere vogelaar dat ze nu boodschappen op zee aan het doen zijn en klokslag 19.00 uur plaatselijke tijd met z’n allen voor het diner van de kleintjes arriveren. Nog enkele uren wachten dus. Hoewel we dit spektakel best willen zien worden we gedwongen door de steeds hardere, ijskoude wind, af te dalen en de beschutting van ons bootje op te zoeken .
Tja, je kan niet alles hebben, soms moet je tevreden zijn met de cadeautjes van de dag.
Heinz
Sneeuw…
Maandag 7 mei 2012
Ik heb net 4 uur geslapen. Noorwegen is anders dit voorjaar dan een jaar geleden…
Net opgestaan om de trossen meer ruimte te geven vanwege het vallende water. De natte sneeuw is weer weg van het dek. Na prachtige dagen in de Lysefjord en in de bergen van Sundal, rokjes- dagen in Bergen, worden we nu op winterse buien getrakteerd. Het is een spektakel, varend tussen de rotsen en bergen en alles om je heen wordt wit bepoederd. Het voordeel is dat je met een schip geen winterbanden nodig hebt. En ik ben weer eens verliefd geworden… op mijn verwarmde stuurhut. Zo genieten we van de prachtige oerlandschappen van dit land.
We liggen nu in de pittoreske haven van het eiland Silda, ten noorden van Maloy .
Straks gaan we wandelen in dit berglandschap en dan verder naar Runde met een kolonie van Papegaaiduikers.
Heinz
Maandag 7 mei (vervolg)
We zijn net in Runde aangekomen.
Een piepkleine haven waar we maar net door de invaart passen. We liggen aan de gastensteiger. Mazzel dat het vroeg in het seizoen is en wij de enigen zijn hier! De haven is door ons nu vol. Tijdens de overtocht was er geen wind, dus bij Stadtlandet (en eigenlijk het hele stuk) flink liggen rollen…. Sommige van de nieuwe gasten begonnen er aardig groen uit te zien…
De bewoners hier zijn vriendelijk: blij weer eens mensen te zien. Er leven hier nog12 mensen en in de zomer 200, dus hebben we nu de bewoning met meer dan 50% verhoogd!
Morgen klimmen naar de puffins (papegaaiduikers). We hopen op goed weer en dat ze ook thuis zijn ..die lieverds.
Groeten, Heinz
Vertrokken vanuit Bergen!
Zaterdag 5 mei
Nederland viert de bevrijding met kil weer, maar dat is nog niets vergeleken met Bergen… Sneeuwbuitjes en droge momenten wisselden elkaar af… Zo warm als het vorig jaar was, is het dit keer niet. Het mag de pret niet drukken: Noorwegen is onder alle omstandigheden een schitterend land.
De Anne-Margaretha is vanmiddag vertrokken en heeft een paar uur naar het noorden gevaren, om de nieuwe gasten (Anne, Thomas en Julie) rustig in te laten schommelen.
We hopen gauw de avonturen te lezen!
Anne-Margaretha in Bergen
Donderdag 3 mei 2012
De Anne-Margaretha ligt voor de kade bij de “Gammele Stad” in Bergen. Nog even en de nieuwe groep komt aan boord. Tot nu toe heeft het weer zich van de vriendelijke kant laten zien en heeft iedereen genoten van de (berg)wandelingen! Soms kon er heerlijk gezeild worden en af en toe moest de motor aan… Het blijft altijd fascinerend om tussen de eilanden en door de fjorden te scharrelen. Om elke hoek weer een nieuw, schitterend vergezicht!
Het schip is weer schoongemaakt, de voorraden worden bijgevuld en iedereen maakt zich op voor het volgende traject: naar Bodö!
(Foto: Akke Zijlstra)
Anne-Margaretha tussen hoge bergen, geen AIS!
29 april 2012
Op het moment dat de Anne-Margaretha diep de fjorden in gaat, kan het zijn dat het AIS bericht wegvalt. Bij
“Anne-Margaretha Live” (Onder Reisverhalen), is ze dan niet meer te traceren. Zodra ze weer meer in “open water” vaart, werkt de AIS weer.
Het schip is gisteren in Sundal aangekomen en ligt nu tussen de hoge bergen! Vandaag maakt de groep de klim naar de Bondhusgletsjer! De sneeuw ligt nog vrij laag, dus we zijn benieuwd hoe hoog ze kunnen komen.
Lysefjord-Hardjangerfjord
Vrijdag 27 april 2012
Lysefjord-Hardjangerfjord
Gisteren met Karine, Daniël, André en Anne de Prekestulen bereikt na een hike van 4 uur… Een pittige wandel/klauter/klimtocht door prachtige natuur met betoverende vergezichten. Veel gelachen en intens genoten!
Vanochtend ‘ons’ rots nabij de Prekestulen vaarwel gezwaaid en deze avond aangekomen in Haugesund om morgen de Hardjangerfjord in te gaan naar Sundal waar we zondag naar een gletsjer gaan klimmen. Naast de witsnuitdolfijnen die maandag naast het schip opdoken, vergezelde een school bruinvissen ons woensdag, hield donderdag een zeehond een oogje in het zeil en werden we op de Prekestulen verwelkomd door 2 raven die de lucht doorkliefden. Ook doet de bemanning veel praktijkervaring op; oa op gebied van navigeren, zeer interessant en leerzaam!
Genietendegroet!
Akke
Van Stavanger naar de Lysefjord
25 april 2012
Stavanger is altijd een leuke haven om Noorwegen binnen te komen. Het weer was ons gunstig gezind en iedereen genoot van de wal! Even de zeebenen strekken en dan weer verder. Vanmorgen zet de Anne-Margaretha koers naar de Lysefjord, waar we gaan afmeren naast een giga rots, de Prekestulen, die we natuurlijk ook gaan beklimmen. Het uitzicht vanaf deze spectaculaire rots is fenomenaal!!
Alle thuisfronten worden gegroet!
Anne-Margaretha live te volgen!
Onder Reisverhalen staat een kopje Anne-Margaretha Live !
Via de AIS (Automatical Identity System) kan je vanaf nu zien waar het schip zich precies bevindt!