!Warning! JavaScript must be enabled for proper operation.

Scroll op het kaartje om in- of uit te zoemen. 

WORLDTRIP 2 ANNE-MARGARETHA

Monday March 1 2010

Greetings to all from just past Cape Horn - 55 degrees 35.5 South 57 degrees 05.7 west. Pleasant, steady Force 6, so we've plenty of sail up and are sailing with verve. It's a bit drizzly, but at least we've got the door open again: introduction of some fresh air has cheered everyone up.  Pancakes for lunch, apples galore, coffee again, and even the guitar is out in the saloon. Everyone is exhilerated to have experienced such 'interesting' weather (ok, ok: 16 hours of F10-12, with maximum gust of
85 knots!) - the sting in the tail of the Dake Passage. As soon as it was safe to do so, our handsome, bikini wearing autopilot (we must be bored with each other's company: some people ar starting to fantasise!) was kicked off the wheel and we were steering again with gusto, picking up our skirts and making good speed towards tonight's haven, Puerto Toro, where we can apparently relax and kick back. Some beer and gin and tonic may even be involved.  No clean socks til at least Wednesday, unfortunately, but we are anticipating hot showers with glee! Baidin bideach, baidin beosach, baidin fheidlimi!
Regards to all,
Orla et al

Saturday Febr. 27 2010

Still some days....            

Our world seems to have cleaved into two. Below decks, we have a cosy saloon - pasta sauce bubbling on the stove, people mulling over whether to have chocolate mousse or fruit or both for dessert, trying to figure out how to make tofu taste of something; then switch off all the pots,scurry on deck, and stow the main sail with icy water gushing down our necks! Cold, exhilerating: it's the reason we sailed to Antarctica rather than taking a cruise! The motion as we're hove too is really pleasant: in fact, it's quite restful after the last couple of days of comedy, with people hopping around as they climbed into their olies, and every so often flying  into each other's laps - or, in my case, flying across the doghouse into the biscuit tin.
It's remarkably quiet: everything is well battened down; we're hove to under storm jib and reefed mizzen, No one on deck, so we don't get the periodic reminders of how wild it is out there e.g. Huib appearing like a creature from outer space, glasses fogged, furry hat dripping, folding himself through the too-short door. Even Valentas' fingers have been peeled from the wheel and he sits here in indoor clothes, for once! The boat's clean, everyone's well fed, and there's a sense that we could happily survive in this state of suspended animation for ages - though we might run out of episodes of Fawlty Towers, books (in English, at least) - but we're optimistic we have enough music, poetry and beetroot to keep us going!
Love to all
Orla

Friday February 26 2010

We raised our anchor in the Melchior Islands 48 hours ago, and we're now well embedded in the Drake Passage watch routine, recognising everyone by the colour of their oilskins and passing muffled greetings from beneath a minimum of 3 layers on our way to and from watch. The secret stash of Drake Passage biscuits has also been broken out: hurrah! It's a little damp and bouncy, but we're making good progress now.  I think we were all a little dejected as we left, but it also felt like the right time to migrate north: we were sweeping snow from the decks on the morning of our departure.
We were still seeing the odd iceberg yesterday, but none have been sighted since then. Romantics among us would like to think that the delicate snow petrel who circled us yesterday was the same one who welcomed us at the Convergence on our way south: seeing us off  the premises? Providing a benediction for the tough passage towards Cape Horn?
Heading North, heading home: our thoughts are turning to our post-Antarctica lives.  Some are planning their next sailing trips and travels, and some are hoping that this liminal experience will alleviate their wanderlust for at least a little while, and enable them to be fully present in their lives at home. At least two of us are looking forward to having their "own hearth, and stool and all".
Coffee machine is switched off for the passage, so now really looking forward to a cafe con leche at 53deg30n 02deg14w!
Orla
 

Almost all people on board have written down their thoughts..!

Zondag 21 februari 2010:

Zondag 21 februari: Port Lockroy
Het is zondagochtend en we zitten met z'n allen lekker aan het ontbijt met o.a. eigengebakken brood. Gisteren zijn we bij Port Lockroy aangekomen, na het meest zuidelijke punt van onze reis te zijn gepasseerd. Verder naar het zuiden is geen optie meer, omdat door harde wind uit een ongunstige windrichting het pakijs opgestuwd wordt naar het noorden. Na een koude nacht met helder, windstil weer (wat een prachtige sterrenhemel!), drijven we nu in een dun laagje ijs. Vanmiddag zijn we pas om 2 uur welkom in het Britse Port Lockroy, deze plek is een combinatie van museum, postkantoor, souvenirshop (booming business!) en broedplaats van Gentoo pinguïns. Deze uurtjes vrije tijd bieden ons een mooie kans om allemaal een bijdrage te leveren aan dit bericht. Daarom draai ik er  nu zelf een eind aan,
de hartelijke groeten aan vrienden en bekenden, met daarbij een dikke kus aan de familie,
Annette

1 Tag im Krater eines lebendigen Vulkans leben. über einen pechschwarzen, dampfenden Lavastrand spazieren, Sandburgen bauen und sich das Salz des Drake vom Leibe waschen.In einer Mondlandschaft erheben sich Ruinen von oxidierten Hochöfen; eine verlassene Walfischverarbeitungsfabrik.., nun von Asche zerstört; Pacha Mama wird sich immer zu helfen wissen!Weiter gleitet unser treibendes Zuhause durch "Korridore" von "Alpenlandschaft", Gletschermoränen und nacktem Fels.
Das tiefe Licht, die zufällige Form, das sensible Gleichgewicht von Eis ist für mich wie ein Bann. Eis scheint auch zu singen, wenn man es nahe an sein Ohr legt..
Pinguine fischen, putzen und erneuern ihren Mantel geschäftig bis nach Sonnenuntergang; ein Walfisch schaut uns tief in die Augen und spielt sein Spiel mit uns. Ich denke wir freuten uns beide sehr und waren ebenso "gwundrig".
Heute Nacht waren die Sterne klar und früh Morgens erstarrte das Wasser und legte sich ein Teppich von Eis um uns.
Wie ruhig es ist!
Mini liebe Womanfielders, i ha öich fescht gärn u mues so viu a öich dänke! euii
Susanne

Woorden schieten te kort om de stilte, de ruimte en de indrukken te beschrijven. Ik wil dat dan ook maar voor mezelf bewaren. Over de kajaks onder de gletschers en het vlaggetjes parcours door de penguin kolonie schrijf ik maar niets. Wat mij betreft kunnen we invriezen en in Port Lockroy overwinteren.   
Houdoe,
Leen


Spelevaren met ""Minky"

Gisteren nog zwaar bewolkt, nu een zonnetje. Het weer speelt met ons, maar ook de walvissen. In Paradise Harbour heeft een Minky Whale (walvis van een metertje of 10) ons een lesje stuurboord bakboord aangeboden. Hij "blowde" vlak achter en naast de boot (natte lenzen) en dook al zigzaggend van links naar rechts (stuurboord!) onder de boot door. Heinz stuurde natuurlijk ook een beetje mee. De Minky had er duidelijk lol in om ons over het dek heen en weer te zien dansen met al die cameratoeters op hem gericht. Ook op een stil Antarctica kan je je vermaken.
Groet aan alle bekenden en XXXjes voor de familie,
Rob.

Vrienden, vanuit de cockpit even en berichtje. Vanavond het verslag over vandaag en over de drie maagden van de beheerder van Port Lockroy. Ik moet eerst nog verifieren wat er waar van is. dat wordt dus vervolgd. Nu eerst belangrijker zaken. Er worden nu worstebroodjes gebakken en allerlei vormen en maten. Daaraan kan je zien dat we al langer aan boord zitten,verstoken van de normalee dagelijkse geneugten. Ik heb de adresvellen al klaarliggen voor het versturen van de postkaarten vanmiddag. Claart heeft die voor de zekerheid klaar gemaakt. Achter iedere sterke man staat een sterke vrouw of ervoor in de weg.    
Dag stuk en alle andere vrienden,
Huib

Ongelooflijk fascinerend is dit land waar sporen van mensen zo schaars zijn dat we ze met grote interesse bekijken: een cruiseschip, een rubbervlot met toeristen, kano's, een gezonken walvisvaarder, een verlaten walvis haven, een onderzoeksbasis. Daar hoort ook Port Lockroy bij, waar we nu zijn met een heuse souvenirwinkel. Voor de rest overheerst de zekerheid dat achter de bergen geen snelweg is en de sneeuw onbelopen. Wat overal bergjes lijken van een paar honderd meter met een laag sneeuw van enkele tientallen centimeters op een afstand van een kilometer, blijken steeds weer bergen te zijn van 2000 meter, met sneeuwlagen van honderd meter of meer en op een afstand van 5 tot 10 mijl. Ik begin bijna te verlangen naar bomen of een bloemetje, of een insectje. Niets daarvan. Groeten aan Tijs in de VS, Martha in Kenya en Anetty thuis. De Anne Margaretha zal ons veilig terugbrengen, daaraan twijfelt hier niemand.
Jan Joost

Each day is an assault on the senses. Today, we have the hissing and crackling of frazil ice as it builds and creaks around the boat,the snorting of our friendly whale yesterday, the relief of scalding hot tea after a chilly hour splicing mooring lines on a forlorn rock, our chuckles as we watch the penguins' dignified inspection and approbation of our bowlines, all intermingled with the pervasive aroma of baking bread. Garbarek's Officium heralded the dawn gilding of the mountains and glaciers this morning.  The now familiar routine of life on board is enlivened by storytelling, meandering through each other's lives and ipods, creative endeavours in the galley, and liminal moments of intense activity where we strive in synchrony for the tightest line, the fastest winched sheet, the neatest tack, the most fecund yeast, the clearest photograph, the most piquant banter. We are truly in a j state of grace.
Orla

kaixo lagunak, hemen nabil antartidan holandako belontzi batetan,  glaziarren  eta antartidako animalien artean, pinguinoak, baleak, hegaztiak...orain arte egun eguzkitsu izan ditugu eta asko disfrutatu dut paisai txuri honetan, benetan  izugarria da iceberagak glaziarrak, fiordotakopasabideak eta dena isultasunaren eta hoztasunaren artean hau da  munduan gelditzen den pasabide natural bakarrinetarikoa . bakarrik drake pasabidea izan da momentu txar bat, eguraldia txarra olatu handiak eta lan egin beharra, baina hau marinelen bizitza. Gero arte. Ondo izan.
Jose Luis

De namen op de zeekaart lezen als een reis door de tijd en historie: Duseberg Buttress, Anagram Islands, Arthur Harbour, Wauwermans Islands, Lemaire Island, Paradise Bay en Una's Tits. Overigens is de laatste vernoemd naar een historische dame die met ongeveer 20 mannen in een onderzoeksstation het hoofd van al die mannen gedurende de 9 maanden durende winter op hol heeft gebracht. Het landschap zelf is onveranderd en dagelijks anders. Namen hebben hier geen invloed maar zijn herinneringen en markeringen voor hen die geweest zijn en zij die erna komen. Zeilers hier maken hun eigen kaarten van baaien en ankerplaatsen en wisselen die uit. De verleiding om er je eigen naam aan toe te voegen is groot. Maria's safe(of zeev)heaven, dream bay of ipv Janssenn Peak, Roel's berg. Thijs een pinguïn zit er niet in, die beesten stinken dat wil je  niet weten; Art ik snap wel dat het weer jeukte en lief de opstelling hier is wel helder en ik ben heel benieuwd hoe die bij jullie zijn gegaan.
Heel veel liefs voor jullie en alle vrienden. In gedachten varen jullie mee.
Roel


Vaizdai, i kuriuos galima ziureti ir ziureti; ispudziai, kuriu niekur kitur nepajusi; gyvunija, kuri yra tokia tiktai cionai- tai ispudziai is sios keliones; lyg tai butu kitas pasaulis, lygtai butu kita planeta.
Vaizdai, kurie plaukiant nuolat keiciasi ir tarsi hipnotizuoja: gali i juos ziureti ir ir ziureti....
Puiki igula, nuostabi komanda- kas gali buti geriau siame (o gal ir aname?) pasaulyje?
Valentas    

Traumreise bei Traumwetter mit faszinierender Tierwelt vor majaestetischen Eisbergen und Gletschern.
Gruesse aus dem Eis,
Ulrich

1st January 2010

The last day at the end of the world

Last night the crew danced outrageously, ate far too much and drank local wine in Puerto Toro a Chilean fishing village. At the stroke of midnight the policia lit 5 red distress flares that lit the night and illuminated the champagne as we saw in the 'feliz año nuevo" tierra del fuego style. It was the perfect end to our voyage past the end of the world "el fin del mundo". Past the end of the world there is Antarctica. Towering white mountains, harsh winds, murderous leopard seals and the odd gin and tonic with ice from an iceberg. For me the highlight of our two weeks in the last wilderness was waking up on Christmas eve to sunshine, sparkling white cliffs and two humpback whales sleeping next to the boat. I will never get bored of watching penguins. I now know all the different types of albatros. I have more photos than even my parents will want to look at and i want to go again!

Clare Thorpe

21st December 2009

Christmas time: snow guaranteed

We're currently under way from Deception Island to Enterprise Island. I'm feeling quite used to life on board now, though it's surreal being so far detached from my normal life. I still can't get used to the idea...I'm in Antarctica!!! It really is as magnificent here as it says in all the books, with the huge glaciers slowly dropping into the sea, and the icebergs serenely slipping by. So far we've dined amongst the little penguins in their black and white dinner jackets (though conversation is not great with these little folk, they're very curious and funny and will waddle a long way up steep slippery slopes, just to see what you're up to, before waddling all the way back again). We've spooned with the elephant seals on the beach, and enjoyed a day paddling in the water. No-one believed me that I would go swimming, but now I have the pictures to prove it! On board we're starting to get that Christmas feeling. Decorations went up yesterday, and a glass of mulled wine warmed us after a walk in the cold. I'm just looking forward to what surprises are still to come...hopefully killer whales. That would make my Christmas! Greetings to everyone back home.
Colette

Friday 13. November 2009

The Anne-Margaretha had some exciting days in Salvador da Bahia and Rio de Janeiro. For some of us the heat was terrible..., but still.!
Since November 10 we have left the harbour of Rio and we are going more and more south! The first dorade is already eaten (!) and everybody is got used at the swell of the ocean. The temperature is going down and more and more seabirds are accompanying the ship. Never a dull moment!
We will greet all our family and friends!

Björn, Ulrich, Anne, Judith, Tjeerd, Fons, Susanne, Jacob, Johan, Peter, Adriano and Heinz

(The fish on the pict. is a Wahoo! max. speed: 80 km/h)

 Sunday 13 Sept 15:30 hrs off La Coruna 43.19N09.02W
Hallo Sloterplas sailing school mate Juan Diaz, I salute your home town for you!
There we are then still about 9.49 Nm (1Nm = 1852 meters) from Cape Torinana/Finisterre,
about 1 hr 30 mins at current rate of progress. (I think I have read the computer correctly this time. Yes confirmed by Heinz)
Then the last leg to Cascais at the mouth of the Tejo, arriving approximately Tuesday evening 15 Sept.
This has just been confirmed by Heinz.
The two reefs were shaken out early this morning and the spinnaker hoisted at around 11 hrs, but the wind was gradually dying on us, and the engine is already running.
Here's a message came in on the NAVTEX last night:
" 0031 UTC Coastal Warning Canary Islands:
Man over board from vessel Beluga Flirtation..place ref...time..ref.. Search and rescue operations are taking place in the area.
All vessels in area are requested to keep a sharp lookout and report any sightings to MRCC Las Palmas."
Poor guy. I hope they find him.......
Meanwhile, we hitch our safety harnesses to the nearest rail as instructed, let me assure you all. And there's Joke to keep a stern eye on us just to make sure we do.
The calm swell allows people to shower, and the sunshine has attracted many to sunbathe as we motor along the Spanish coast. Jeannine has made excellent pumpkin soup, with coconut concentrate and a squeeze of lemon by Judith, who serves it to us all. Are we sorry we are going to be late in Cascais? I suspect not. Wasn't I supposed to be on watch? Yes I'm skiving it to write this, after doing my hour at the wheel and with permission from my watchmates.
All hands on deck to take in the spinnaker! It isnt pulling any more...There's a clanking of harnesses as others rush by me, I go to join them,ye, Toon

  Saturday 12 September 12:00 hrs Bay of Biscay. 43.23N 09.15W about 185 nautical miles from Cabo Finistere

Dear readers in Canton Bern, Clydeside, Navarra, Baden-Wuttenburg (Hi Pia!), Frankfurt, Devon, Pfalz, Friesland, Algarve, Dauphine (Grenoble), Amsterdam (Dag lief!) Holland in general, and last but not least, Florian's parents in Romanian Moldova, All hail to you all!
I felt so snug in my bunk as I slowly woke to the rushing sound of the waves on the hull and Anne-Margaretha's rocking and rolling in the Biscay waves, but duty called, so here I am. Why was I so vain as to say "yes" to doing these reports? I could stay wrapped up snug otherwise. Was it because I couldn't resist Suzanne asking me so nicely in her sweetly Swiss-accented Dutch?
Ulrich and I have already forgiven her for waking us up at midnight after 2 hours sleep when our watch didn't begin till 4 hours later. A person can make mistakes from time to time. It was the usual 4 hours on deck till 8 o'clock, nice one for watching the sun rise, which it did. Steering is again difficult with the waves coming in on the port stern. They apparently took in a second reef last night. I shirked my turn, Rocco and Ulrich didn't complain. They had a long and involved conversation in German about mountain-climbing. At least so said U later, my German isnt very good at 6 in the morning.
Then breakfast, and then I stretched out in my comfy fleece bag for some sleep. Breakfast on the Biscay waves is a precarious business, I should add. Muesli is inclined to fly into your lap. It did so. Pour yoghurt on it the next time, not milk.
Next Watch is 16 to 20 hrs, so I have some time, but reading Saramago was too high a target, it requires a high degree of concentration. Difficult.
The port WC is blocked. Heinz has disappeared under the floor on Operation Save the Shit Meanwhile in the galley Irene is preparing scrambled eggs. A daring move, Biscay punishes her by spilling 10 percent of the egg all over every thing. Two-liter bottles of mineral water are flying around the saloon, and refuse to come to land. Florian has taken the wheel. That explains everything. Heigh ho, a life on the ocean wave..... I think I will be better off back in my nice fleece bag.
Bye, Toon
PS 1 The scrambled eggs were wonderful.
PS 2 Message for the French police: I really didnt mean to sully the reputation of your Customs men. They were very civil. One even had a red beard and his pidgin English was even better than my pidgin French. I'm not sure if the one is connected to the other, but I've put it in for good measure, they are individuals, you see, and really recognizable as such. Really!

Friday 11 September 13:00 hrs Bay of Biscay 48.01 N 5.14W Spinnaker set, wind Force 4, visibility good. Course SSW Speed 5.6 knots.
Last night we would have rushed across the Bay of Biscay blown by the Force 9 storm. At 4:00 hrs thes morning all was quiet but for a gentle breeze. We left in the dark at around 05:30, motoring out to the open sea. straining to distinguish one buoy light from another against the blaze of shore lights. We pause to set the sails in the dark. Then a magnificent sunrise. A warship rushes past. In the distance, two others hold shooting practice. The French navy is ready and waiting, a comforting thought? Incredible how rocks, reefs and islets litter the sea. We gybe to avoid one mid-channel rock. We can follow every inch of our progress onscreen with our Maxsea software, displaying every bit of data you could imagine and more, and that of all the ships around us to boot, but it's still a bit unnerving to a novice like me. However did they manage in the past? They just didnt think twice about it. Just as well.
Heinz worked till 02:00 hrs this morning splicing and sewing the Dyneema halyard.
I was on the 06 to 10 watch, steering a fingertip business compared to yesterday. Sun is shining, and the spinnaker billows over our bow.
We are on our way to Cascais, where the replacement parts for the anchor winch will hopefully await us, along with Greet and my wife Judith. (Well, the latter two had better be there, I meant the parts of course.) Cheers, Toon
Notice to readers:
1. No, the French Customs cutter did NOT fire over our bows. Dont let this story get too exaggerated, my version was bad enough. Remember, stories grow in the telling of them.,
2. This is not a log-book with regular updates (tho I do my best). So Greet is the only official source of accurate information. I write and send these stories at odd times, they are probably out of date when you read them.

Thursday 10 September
14:00 hrs Central European Time (CET)  Ouessant- out of the Channel and into the Atlantic.
(Shanty: "From Ushant to Scilly is 45 mile" Look it up someone please)
We have just rounded Ouessant island (Ushant to the obdurate English.) We are going into Brest to hopefully repair the Alderney damage - a broken brake belt mechanism on the anchor winch (NB not the winch itself,thank goodness) and the staysail halyard (fokkeval). Both gave way during our exit from Alderney. The damage might possibly be repaired by welding in Brest. Otherwise spare parts have to come by courier.

Now  back to the morning. A-M's masts are heavily stayed to survive all weathers. This means no sailing goose-winged before the wind . So we sail broad-reached instead. As we sail along the Breton coast with a Force 7-8 coming over the port stern (dus schuin van achter op bakboord) the waves were coming from the same direction of course. Quite a lesson in steering for Rocco, Ulrich and me on the 8 to 12 watch with a pitching and yawing ship (I think those are the right terms). We are too close to the shipping lane for comfort. The container and tanker ships pass into the Channel one close after the other around Ouessant. We gybe (gijpen). This brings us closer inshore. It's blowing a right old gale and Ouessant island has to be rounded. We avoid gybing to get the sails over the port side by steering in a circle the other way round. (Aparently the English dont know this manoever, no description in the Sailor's Manual, to my surprise). All goes very well. The maneuver is repeated when well out past Ouessant and the reefs sticking their ugly teeth invitingly above water here and there. I wouldnt like to be caught without sea-room on this lee shore. We can see the white clouds of spray exploding as the waves smash into the rocks.

21:30 hrs CET Brest harbor
Heinz has been hard at work all evening repairing the staysail halyard. It gave way outside Alderney harbor. The staysail came tumbling down at a rather crucial moment in the middle of the tidal race with a stormy wind blowing against the tide and the reefs producing cross-currents. 
The marina bar is a long walk around the harbor arm, as we have already discovered. We motored into the long long sea arm into Brest against a Force 9. It should have been blowing us nicely across Biscay to Spain. Ah well.

Wednesday 9 September 18 hrs
The only event breaking the monotony of our calm progress down the Channel was on Monday morning 7 Sept.
Heinz's strategy was to hug the Flemish coast threading our way through the sandbanks and close along Duinkerken so that, as the coast turned south so would we and be able to sail close-hauled against the westerlies. Alas, the wind veered south with us, gradually decreasing too. The motor was on all the way to Alderney. Luckily the French Customs staged a show off Boulogne to break the monotony. The first we saw was a gray ship speeding up on us from behind. Douane in big letters on the side. A Zodiac swung efficiently into the water. Eight black-suited and helmeted gentlemen, side arms and other attributes slung onto their belts. They jumped into their saddles fastened their safety belts and came galloping across. Alongside, and one went forwards, one aft, and four below deck. Two stayed on the Zodiac riding shotgun. The gray cutter lurked threateningly at a short distance. Their interest was basically in drugs and illegals. All the cabins and floor storage spaces were searched. Heinz had to produce all his papers, proving above all that the A-M was a genuine charter vessel on a legitimate voyage. The passenger list was checked against the passports, the names hand-written on a piece of paper, the paper transported by Zodiac to the cutter, where presumably they were checked against a database. Nobody had any outstanding fines or prison sentences, a comforting thought. We were hove to for about an hour, an irritating delay. No time for a stop in Dieppe.

Toon

Tuesday 8 September 10:00 hrs
We glided gently into Alderney harbor yesterday evening, our entrance well-rehearsed beforehand. All carefully following skipper Heinz's ïnstructions. It couldn't have gone better. Quite some achievement, given the fact that, between 15 people, we share various combinations of Dutch,German and English, in various shades of non-fluency, with your Anglo-Dutch reporter as the only native English speaker (The language everybody more or less understands).
We enjoyed instant couscous excellently prepared by Judith, who is Second Mate along with Suzanne - two highly professional young women, after an afternoon exploring Alderney.

Night fell over the island, ad we slumbered peacefully, with two crew on anchor watch an hour at a time. The night was not to finish so peacefully.
At around 01 hours, the ship's motion began to become uneasy. The anchor chain growled a couple of times. Your reporter was awake listening.

The wind as veering from NW (with the breakwater giving good shelter)to NNE and onward, straight into the harbor entrance. Ulrich, my cabin mate, woke me at 05 hours for my anchor watch with Rocco from Frankfurt. Anne-Margaretha was tugging at her chains as the swell started to build. Tide was rising too. We checked against the leading lights, all seemed well, but later I heard that the anchor had dragged twice close after midnight.

We woke Heinz at 07 hours. Heinz, our skipper and the owner, is invariably a picture of unflappability,an essential quality for a man in his position. His ability to remain calm when surrounded by sailing novices such as us, standing by to pull ropes of all sorts and colors - or to slack them off - and that in three half-understood languages - is amazing! A couple of hours later he was to lose his cool, just for a moment, but that I will tell in my next report, just watch this space! Till then, Toon

29 juni 2009: vertrek uit KIEL

De Anne-Margaretha is maandag 29 juni vertrokken uit Kiel met capt. Sam aan het roer! 13 enthousiaste vrienden gaan eerst een paar dagen trainen om goed beslagen ten ijs te komen voor de 1e Race van de Tall Ships' Races die in Gdynia begint. 
Naast Sam is daar stuurman Jacob, maten Yara en Corné en verder de trainees: Istar, Flore, Gagi, Peter (Shetlands), Lander, Celeste, Lieke, Julius en Elke. In Gdynia komt Oleg uit Rusland de groep nog versterken.

We hebben een vrolijke groep uitgezwaaid in Kiel en duimen voor goede wind!! 

30 juni 2009
positie: 54°42.85'N:013°05.68'E

Dat was even schrikken: Sam had me nog speciaal gevraagd wanneer hij in Gdynia moest zijn.... In mijn hoofd zat: vrijdag 3 juli.... Vandaag toch nog eens goed gekeken en het blijkt donderdag 2 juli te zijn. Gelukkig bestaat er This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it  (en Inmarsat C), waarmee we kunnen communiceren.
Het gaat allemaal prima aan boord en ze zijn nu ( dinsdag 30-6 om ca. 16.00 uur) boven het Duitse eiland Rügen. De wind is noordelijk en matig: mooi om mee te beginnen. We hopen snel een verslagje vanaf het schip te kunnen plaatsen.
Greet

1 juli 2009
Positie:  54°45.89'N:015°16.64'E

Lieve allemaal,
Het is hier lekker warm; jammer genoeg alleen niet zoveel wind dus we hebben steeds de motor wel een beetje nodig. We hebben al geprobeerd vis te vangen maar ze happen nog niet toe.
Voor de rest hebben we steeds lekker gegeten en gelukkig is er nog niemand zeeziek!!
We hebben allemaal al geoefend met rifs zetten en iedereen kan het logboek al invullen. Alweer dingen geleerd dus.
Morgen komen we aan in Gdynia-Polen. We gaan het daar gezellig maken en daarna aan de bak (Race!) en naar Sint-Petersbug zeilen!

Liefs,Elke

Verslag van Celeste:
Hallo iedereen!
We varen nu twee knopen ergens tussen Kiel en Gdynia. Heerlijke zon, Bob Marley op de achtergrond, Jacob komt langs met wat fruit en Sam doet een wanhopige poging om wat vis voor vanavond te vangen. Wat een leven!
De afgelopen dagen was het wel een stukje kouder, maar weinig wind waardoor we weinig hebben kunnen zeilen. Nu proberen we wat meer snelheid te genereren met de spinnaker, een groot gekleurd zeil aan de voorkant van het schip. Dit ziet er heel stoer uit. Helaas is er in de wijde omtrek geen boot te bekennen om hem te kunnen bewonderen. Vanavond zetten we de motor weer aan en verwachten we donderdag eind van de middag in Polen aan te komen.
De crew is verdeeld in drie shifts die om de beurt wacht lopen. De Piraten zijn Istar, Gagi en Yara (en Oleg, maar die komt er pas in Gdynia bij); Corné, Peter, Flore en Celeste zijn de Hippies en last but not least de Vikingen met Julius, Elke, Lander en Lieke. Samen met de kapitein en de stuurman maakt dit een groep van veertien. Absoluut een klein feestje. We oefenen met reven (het zeil groter of kleiner maken )en het competatieve element van de reis zit er al in. De tijd wordt bijgehouden en het record staat nu op 5,35 min op naam van de Piraten. Vanaf Gdynia gaan we meedoen aan de Tall Ships' Race naar Sint Petersburg en we willen natuurlijk winnen!
Nou lieve thuisblijvers, het is veel te mooi weer om jullie nog langer op te houden met eindeloze uiteenzettingen van onze bezigheden. We hebben het naar ons zin en dat is natuurlijk het belangrijkste (en dat we gaan winnen natuurlijk!). Jullie horen nog van ons!
Liefs, de crew van de Anne-Margaretha (Kiel-Gdynia-St. Petersburg 29 juni- 12 juli)

2 juli 2009

De positie is nog niet doorgekomen, maar ze zijn (op tijd!) in Gdynia aangekomen!! Het eerste traject, met weinig wind..., is volbracht. Nu eerst een paar dagen genieten van de feesten (captain's dinner.., crewparade, crewparty), sportwedstrijden, cultuur! Naast dit alles wordt het schip weer bevoorraad met verse waar en hopen we goedgekeurd te worden om te mogen racen.... De keuring is streng ( en terecht), maar we gaan ervan uit, dat de Anne-Margaretha (weer) voldoet aan alle eisen.

3 juli 2009 
Positie: 54°31.26'N:018°33.01'E

Groot feest vandaag: met honderden crewleden van alle schepen is onze groep, getooid met oranje mutsen, in de crewparade door de stad gelopen. Vanavond crewparty!

4 juli 2009

De laatste voorbereiding voor de start van de Race op zondag 5 juli zijn getroffen! Na een zeer geslaagd feest aan boord van de Anne-Margaretha, is alles weer opgeruimd en schoongemaakt. De tactiek wordt nog eens besproken en als de weer/windgoden ons een beetje gunstig gezind zijn, kunnen we er een spannende Race van maken.
Op de site van de organisatie: www.sailtraininginternational.org  (news/latest news/ .... more/ Fleet tracking) worden de vorderingen bijgehouden. De wind is zwak tot matig ONO, dus een flitsende start zit er niet in.... Gelukkig heeft elk schip die handicap...:)

5 juli 2009

We zijn gestart! Met een beetje vertraging zijn we over de startlijn gegaan. De wind laat het helaas nogal afweten, dus het is een kwestie van zoeken waar wat wind is..;) De stemming is nog steeds opperbest en iedereen blijft flink in beweging, omdat elk zeil uitgeprobeerd wordt. Schepen met hoge masten, zoals de grote klasse A schepen hebben nu een voordeel..! De weersverwachting is, dat de wind binnenkort gaat draaien naar het zuid westen. Een klein stormpje, waar de Anne-Margaretha altijd van opbloeit, zit er helaas voorlopig niet in...

We wachten weer op (geschreven) berichten van boord..!

6 juli 2009
Positie: 55°53.78'N:019°41.06'E

Verslag van Julius:
Lieve Mensen,
We varen nu op de Baltische zee.
Gdynia hebben we gisteren verlaten. Tijdens Parade of Sail liepen we een technisch mankement op waardoor we uit de Parade moesten..... De Race startte zonder ons, maar 5 uur later konden we alsnog de startlijn passeren: motor uit en puur zeilen. We lagen laatste van de vloot van 105 schepen.
Die nacht hebben we weinig tot geen wind gehad. Snelheden onder de 2 knopen..., nog steeds achteraan in de vloot. Mooie zonsopkomst toen de wacht der Vikingen er net op zat en toen naar bed gegaan. Na 8 uur slaap weer een wacht.
De wind en snelheid van de boot waren toegenomen. Ik hoorde tot mijn grote vreugde dat we inmiddels 10 schepen ingehaald hadden, dus lagen we 95e! We doen weer mee in de Race!
St. Petersburg komt dichterbij en we hopen nog meer schepen in te halen.
Keep the wind in the sails with this lovely sailing groep.
Greetings, Julius the Viking

7 juli 2009
Positie: 57°36.54'N:021°16.31'E

Hey allemaal!
Ja we zijn goed bezig: we spuiten nu met 9 knoop riching het eerste waypoint! Gaat superlekker dus.
Schepen halen we 1 voor 1 in. Helaas van de 5 uur achterstand, maar we gaan nog een leuke score zetten.
Het team is goed op elkaar ingespeeld, dus we halen er echt alles uit. Het scheurtje van de genaker/spinnaker weer gemaakt, maar daar waait het nu te hard voor (6bft).  De halfwinder wordt steeds afgewisseld met de kluiver, die we beide snel kunnen zetten, nu we ze standby hebben gemaakt.
Er zit een hele club schepen om ons heen en ik verschuif het doel steeds per boot...;)

Ik ga nu weer naar buiten, waarschijnlijk zo de halfwinder weer op. Tja..., de wind heeft weer inzak momentje... :-) (niks niet slapen of ff afwachten: voor de eerste keer in haar leven mag de Anne-Margaretha ECHT racen! :-) )

Dikke kus daar,
Sam

8 juli 2009
Positie: 59°07.93'N:022°11.03'E

Weinig (schriftelijk) nieuws van boord...
De wind is pal tegen en de Anne-Margaretha moet flink opkruisen, wat de snelheid niet bevordert. Sommige schepen zijn al gefinished, maar onze ploeg zal zeker nog een etmaal nodig hebben om over de finishlijn te gaan. Ze zijn gelukkig niet alleen: vele schepen hebben hetzelfde probleem en ook al vele hebben de race gestaakt..(!) Morgen tegen de middag wordt er gelukkig zuiden wind verwacht, waardoor ze halve/ruime wind naar St.Petersburg kunnen!
We wachten weer op up-to-date nieuws vanaf het schip!

9 juli 2009
Positie:  59°44.56'N:025°10.13'E

Bericht van Sam:

Hier gaat het weer heerlijk! Super goeie storm gehad vannacht! Goed getrainde bemanning, bij elke bries rif zetten, na de bries er weer uit :) Ja we hebben ze laten zwoegen! De 1 na de andere ingehaald, nu op weg naar Jens Krogh(?) en Maybe, beide nog op inhaal afstand voor de finish. Wind is afgezwakt en idd half, waardoor we vol zeil iedereen voorbij spuiten :)
De Gallant net gesproken: ze waren gestopt met racen voor de storm, daarna naar Talin gegaan. Ze varen nu voor ons, maar we halen ze ook weer in!

Gouden tip voor racen met storm: Zet die stormkluiver voor de fok! Hij trekt je keihard door de golven (zeker hier op de Baltic) dus je komt makkelijk 3 knopen harder door het water!

Ga nu naar buiten de Jens Krogh/Aglaia gedag zeggen..:))!

Dikke kus aan jullie en groetjes van de Crew

Sam

Vrijdag 10 juli 2009
Positie: 60°08.11'N:027°57.75'E

Bericht van Sam:
Hey mampa!!

JA, ja, eindelijk gefinished om 21:02 UTC. (9 juli) Was nog een mooie eindsprint waar we de Seute Deern en nog 2 andere jachtjes hebben in gehaald :)
Nu lekker met 8 knopen door aan het knallen naar St. Petersburg. We volgen keurig de virtuele boeienlijn, want de Russen dachten waarschijnlijk dat zo'n hele vloot liever geen boeien had... Naja, Boeien... ;-)
Ik verwacht ergens vanavond 21:00 UTC ( 01.00 uur Ned. tijd!) klaar te zijn met aanmeren, inklaren en tanken. Strax maar ff LO bellen voor het organiseren van alles...

Nou lieverds, tot snel!

KUS KUS,
Sam

Vrijdag 17 juli 2009 

Na een indrukwekkende tijd in Sint Petersburg en een roerend afscheid van de ploeg van Sam, zijn we verder gevaren naar Finland.

Istar en Peter zijn aan boord gebleven en Tymen, Tesse, Anne-Floor, Robert, Roos, Mark, Finse Eline, Duitse Christian, Pauline en natuurlijk Heinz en Greet..(!) hebben de groep aangevuld. We zijn na Kotka door het Finse scherengebied gevaren en hebben geankerd tussen de eilanden bij oude bekenden van 2 jaar geleden. Gastvrij boden ze hun eiland aan om op de bbq-en! Een romantischer plek is haast niet voor te stellen. Het plan is nu om r. een eiland voor Helsinki te gaan en bij gunstige wind over te steken naar Estland en Talin te bezoeken!

De stemming is opperbest en het weer heerlijk.

We groeten het thuisfront hartelijk!

Liefs, Greet 

Zondag 19 Juli 2009
59.56.99 N; 23.49.15 E

Zwerftocht langs de Finse eilanden.
Na een dagje Helsinki, zijn we weer de "binnenwateren" van de Finse kust ingedoken. Duizenden eilanden schuiven voorbij, terwijl we met ruime wind en de Gallant in ons kielzog, naar het westen varen. We dromen weg en fantaseren over (af en toe) wonen in zo'n leuk Fins huis inclusief sauna op een prachtig eiland..! Aan het eind van de dag meren we af langs een rots en kunnen we het onbewoonde eiland verkennen. Ook de Esprit komt langszij en de interactie tussen de schepen kan beginnen..! We varen tenslotte de Cruise in Company!!  

We groeten het thuisfront hartelijk!

Greet

29 juli 2009: De race in volle gang

Na 2 dagen racen is de bemanning behoorlijk goed op elkaar ingespeeld. Spraakverwarring met 5 nationaliteiten doen zich soms nog voor, maar het plezier met elkaar overheerst. We eindigen, vanwege een matige Time Correction Factor, nooit in de bovenste regionen, maar dat mag de pret niet drukken. We laten vele schepen achter ons en weten en ervaren dat bij wat meer wind, de Anne-Margaretha zich in haar element voelt!! We stuiven nu langs het Zweedse eiland Gotland en het Zweedse vasteland. Morgen nacht moeten we al finishen....

Vrijdag 31 juli begint de pret in Klaipeda, de Litouwse stad die zich fantastisch voorbereid heeft op dit evenement. De kapiteins wordt zelfs verzocht een voetafdruk in gips achter te laten! (Nog even kijken welke voet dat bij ons zal worden.... Heinz wil grootmoedig deze eer aan mij overlaten..;) ).

We, Niek, Joost, Bart, Anne (Ned.), Manu, Marieke, Christian (Duitsland), Peter (Shetland),Nathalia, Catharina (Rusland), Erkko (Finland)en natuurlijk Heinz & Greet groeten iedereen hartelijk!

3 augustus 2009: Vertrokken uit Litouwen

We zijn weer vertrokken uit Klaipeda na een paar leuke dagen daar. (Onze liaison officer, een meid van 27 was helemaal bedroefd dat we vertrokken...)We hebben een lekker NO windje en stuiven met ca. 8 kn. naar het westen. De windverwachting blijft gunstig..;)

Hartelijke groeten van Greet & Heinz

6 augustus 2009:  Sprookjesachtig Christiansö

Een wens is in vervulling gegaan: eindelijk hebben we kunnen aanleggen in (ja, je vaart er echt ín) het piepkleine, maar in het verleden zo strategisch belangrijke eilandje, Christiansö. Een burcht met kanonnen, liefljke kleine huisjes, geheimzinnige paadjes nemen je mee terug in de tijd. Tijdens de nacht van onze aankomst stond de maan bijna vol en dat gaf alles een nog sprookjesachtiger aanblik.

Na Christiansö zetten we koers naar Bornholm; we vonden een plek aan de voet van een kasteel uit de 15e eeuw. Een lekkere zwem- en wandeldag. Nu zijn we op weg naar het Kielerkanaal en wordt er weer "serieus" dag- en nacht doorgezeild. De stemming is nog steeds opperbest.

We, Orla (Ierland), Viktor (Litouwen), Chistian, Marieke, Manu (Duitsland),Anne, Bart, Niek, en Joost (Ned.) en Heinz & Greet groeten het thuisfront hartelijk!

10 augustus 2009: Nederland in zicht..!

Na een dagje tuffen door het met groen omzoomde Kielerkanaal, kwamen we in de ruige Duitse Bocht terecht. Wind tegen stroom, knobbelige zee... Ja, we waren op de Noordzee aangekomen, die soms onberekenbaar kan zijn. We zetten koers naar Helgoland, om een dagje te slenteren door dit belastingvrije oord en te genieten van de grote rood-bruine rots, die daar eenzaam ten noorden van Duitsland ligt. Duizenden toeristen die met de "Buterfahrten" zich rijk kopen aan drank en sigaretten.... Beetje onwezenlijke plek, deze van oorsprong vluchthaven.

's Avonds maar weer de zeilen gehesen: nog ca. 180 mijl te gaan en de windverwachtingen spreken elkaar steeds wat tegen. We willen dinsdag 11 augustus weer voet aan wal zetten in IJmuiden. Zoals het er nu uitziet, gaat dat prima lukken. Na een rustige nacht van zondag op maandag spotten we boven Schiermonnikoog de eerste zeehond! In tegenstelling tot de Baltic zit hier gelukkig wel dierenleven in zee!

Ook aan deze reis komt weer een eind. Alle nationaliteiten aan boord hebben zich weer sterk verbroederd en straks zal het weer moeilijk zijn van iedereen afscheid te nemen....
De Anne-Margaretha gaat meteen op de helling voor een grondige schilder- en inspectiebeurt, vóór dat de Grote Reis op 5 september ( weer) van start gaat!

We groeten iedereen hartelijk!
Greet

******************************************************************************************
                                       WERELDREIS 2      ( 5 SEPTEMBER 2009- 25 AUGUSTUS 2010)
                                       WORLDTRIP 2

6 september 2009
Start van de 2e Wereldreis!

De Anne-Margaretha is vertrokken!

Met een vol schip is de Anne-Margaretha vertrokken naar het zuiden. Langs de Nederlandse, de Belgische en Franse kust zal Alderney de eerste ankerplek zijn. Vol verwachting is iedereen aan boord gestapt: een heel gemêleerde groep die met het avontuur van de Anne-Margaretha is begonnen.
We begroeten de Nederlandse Wim, Joke, Joost, Jacob, Jeannine, Ireen en Toon; de Duitse Ulrich, Rocco en Judith; de Zwitserse Susanne en Simone en de Roemeense Florian!

Heinz & Greet

The Anne-Margaretha has been started her 2nd worldtrip. Everybody in expectation of a great trip! On board all kind of ages and nationalities!

8 september 2009
Alderney in zicht!

Nog een kleine 50 mijl en we gooien het anker uit in de lieflijke baai van Alderney. Na een wat stormachtig begin, is de wind eerst gedraaid naar het zuiden en toen steeds minder geworden. Gelukkig hebben we een goede motor...!

Voor de Franse kust kregen we nog "hoog" bezoek van de douane, op zee. Ach ja, die mensen moeten ook hun werk doen. Alles was in orde, dus mochten we verder.
Nog een halve dag en we mogen weer proberen hoe het voelt om op land te lopen...

We groeten het thuisfront hartelijk!
Heinz

Still about 50 M. to sail and we can go ashore on Alderney! We've got a visit of the French customs on sea.... Well everybody has his job.... Everything was o.k. so we could sail further. Not much wind at the moment, but we're glad with our strong engine!
Best regards to the home front!
Heinz