10 april 2008

Dagenlang varen we al deinend langs de uitgerekte kust van Chili. Om ons heen fladdert, scheert en duikt van alles... De vogelliefhebber komt helemaal aan zijn/haar trekken! Albatrossen duiken op, zodra er wat wind is, andere vogels duiken met grote vaart recht omlaag op zoek naar vis. Sommige scheren vlak over het water met de deining mee. Plotseling komen 2 zwarte vogels met rode snavel en witte eye-liner naar de boegspriet fladderen: zullen we.... of zullen we niet... Wel dus. We sluipen met camera´s in de aanslag naar voren en ze laten zich rustig portretteren tot op 1 meter afstand... Rusten ze uit, of zijn het gewoon, net als onze duiven, vogels gewend aan mensen? Een derde soortgenoot blijft minutenlang rond de boegspriet fladderen, maar ziet blijkbaar geen goede landingsplek. Pelikanen komen in groepen vlak langs het schip, maar weten onze camera´s meestal net te ontduiken... Gefrustreerd lopen we van bakboord naar stuurboord om ze te kieken, maar meestal zijn ze ons te snel af....

Dan wordt de rust verstoord door een zeer laag overvliegend patrouille vliegtuig: ook hier houdt de Armada ons in de gaten. Krakerig worden we opgeroepen: waar vandaan, hoeveel aan boord, waarheen, naam schip en captain.... Het is o.k. en na nog een rondje over het schip verdwijnen ze in de verte. Op dat moment passeert op enkele mijlen afstand de eerste tanker sinds dagen....De barometer blijft onveranderd hoog staan en de lucht is onbewolkt.In de verte zien we voor het eerst weer de besneeuwde toppen van de Andes, een gigantisch bergmassief duikt uit de wolken op... Ja, we varen echt langs Chili!

We redden het wel met ons vijven: Marion, Joop en Erik zijn de opstappers, die genieten van deze prachtige tocht, samen met Heinz en Greet.( En Grietje niet te vergeten, de nieuwe naam van onze altijd uitstekend koershoudende stuurautomaat..!)

Wij groeten jullie hartelijk!