Travel Stories
Latest News
Newsletter winter 2012
Winter
The trees have lost their leaves and the wind is blowing. It’s the moment to speak about winter. No snow and ice yet here in Holland!
The Anne-Margaretha is waiting again in Spaarndam, near Haarlem, for her “winter-service”. Until now we had other things to do, but Heinz started sprucing her up last week. In March we’ll haul her out of the water and she’ll have her annual inspections and a brand new paint job!
Season 2012
Our sailing program is set for the New Year: we will cross the North Sea to Norway and will sail along the impressive Norwegian fjords-coast and then travel slowly to the north. At Bodø we’ll cross over to the Lofotes where we’ll hike. After 11 days we’ll arrive in forever cosy Tromsø.
This is the starting place for the trip to Bear Island where we’ll go ashore while the Anne-Margaretha anchors in hidden sight of Bear Island surrounded by thousands of breeding birds…!
After Bear Island, there is still a one-day sailing trip to Spitsbergen. The first anchorage is near a Polish science station at the entrance of the Hornsund, one of the most beautiful fjords of Spitsbergen (!)
We will take some time to visit this sound, full of marvelous icebergs!
After several days of exploring the coast we will arrive in Longyearbyen, where planes arrive and leave 5x daily. This is also the starting place for our Spitsbergen trips.
For more information about our trips, see www.annemargaretha.nl , Sailing Program 2012
Explorers
Last year we learned and read more and more about the explorers from the last century who started in Spitsbergen to try to reach the North Pole. We have quite a library on board the Anne-Margaretha. Last season, our guests knew a lot of stories about Nobile, Amundsen, Andreé etc. Also on Spitsbergen we’ll see the remains of the great whaling ships of the 16/17th century!
Spitsbergen, besides being a region of great beauty, is also an historically interesting place!
We will make 3 trips to Svalbard this year. The first and second legs are already booked up, but we have still some places available on the 3rd leg.
We wish everybody a happy and healthy 2012 and hope to see you again on the Anne-Margaretha!
Greet & Heinz
Still some places available for Spitsbergen!!
We are not yet booked up for the 3th Spitsbergen trip!! ( July 23- August 5 2012) We still have some places available. If you’re interested, send us an email or phone us as soon as possible, first come….!
Narvik-Bergen
Narvik -Bergen
20-8-2011
Tronoey, 68.10.8N., 015.4.9 E
We zijn weer op de terugreis. Het hoge noorden laten we achter ons. Het eeuwige licht is vervangen
door lange schemer periodes. Langzaam laat de zon zich meer onder de horizon zakken en wennen
we weer aan varen in het donker. Ik ben er nog niet aan toe en zo zoeken we voor de donkere tijd van de eerste dag een haven.
Een leuke plek, helaas met een oude walvisvaarder als clubhuis: dat roept bij sommigen van ons mindere gevoelens op. Maar tenslotte zijn we hier in een museum haven en worden we aan een oude manier van leven herinnerd … Dieter vangt nog een paar vissen en ik kan me onttrekken aan een gesprek over het leven: ik ga naar bed.
21-8-2011
Sørfugløy, 67.03.0 N, 013.46.6 E
Mijn vingers klampen zich vast aan de overhangende struik. Het lijf strak tegen de rots gedrukt probeer ik de wegglijdende voet te compenseren door een ander halte punt te vinden. Minimaal drie poten vast en een in beweging had ik als kind geleerd en dat is me bijgebleven. Het stuk steen dat mijn voet niet wou ondersteunen begint nu aan een vrije val; ik kan niet horen waar het terecht komt. Mijn hart klopt als een machine op hoge toeren.
We zijn op het eiland Sørfugløy.
Maarten en ik hadden het op de heenweg (in april/mei) betreurd dat we niet de berg op mochten. Het was toen het broedseizoen van de papegaaiduikers en het gebergte was verboden gebied. Nu zijn we terug, de vogels zijn uitgevlogen en wij grijpen onze kans. Ieder van ons zoekt zijn eigen weg naar boven: ik ben op weg naar een paar richels waar ik sneeuwhoenders in heb zien vliegen. Met drie kilo camera is het best lastig. Uiteindelijk bereik ik de richel, maar de bewoners gaan de lucht in voordat ik me heb kunnen installeren. Ik maak een paar foto’s van het landschap diep onder me. Zover ik kan kijken strekt zich het gebergte uit langs deze kust. Doorsneden door fjorden met zilver water. In het oosten zie ik de gletsjer Swartisen. Ons doel voor morgen. De Anne-Margaretha is een puntje in de diepte. Iedereen is onderweg of volgt met kijkers de klimmers. Ik laat mijn hart rustig worden en besluit de top aan Maarten te laten. Ik heb hier mijn eigen top bereikt en ben immens blij dat ik hier mag zijn. Op mijn rug liggend geniet ik.
22-8-2011
Swartisen, 66.42.3 N, 013.42.3 E
We zijn weer in de hoogte. De Holand fjord geeft toegang tot de Swartisen, een van de laatste gletsjers van Noorwegen die nog vlakbij het water komt. Je moet echter wel een uurtje stevig wandelen en drie kwartier klimmen voordat je bij het ijs bent. Het is een gletsjer op terugtocht… Overal zie je diepe spleten en holtes die uitnodigen om het gladgeslepen gesteente te onderzoeken onder het ijs. De blauwe tinten van het oude ijs verbazen ons. Aangelokt door de sensatie om onder tientallen meters dik ijs te lopen en de kleuren gaan we een ijsgrot in. Het ijs is hard als glas en net zo doorschijnend. Het licht vindt zijn weg naar beneden en komt er paars/blauw uit. De kou en het druipende water laat ons weer naar buiten gaan de warmte van de zon zoeken.
Aan de onderkant van de gletsjer komt een rivier uit die zich diep in de rotsen ingeslepen heeft. Maarten probeert met zijn stijgijzers hoe hoog hij kan komen. Ik ben blij als hij weer beneden is, (ten slotte heb ik een stuurman nodig voor de verdere reis…)
23-8-20011
Lovund 66.22.1 N, 012.22.4 E
Lovund staat in de boeken als een vogel eiland beschreven. Hier aankomend zien we vooral de silo’s van een grote vismeelfabriek en dichterbij komt de erbij horende geur onze neuzen binnen kruipen. Omdat het intussen donker wordt gaan we toch de haven in. Morgen zetten we vroeg de wekker!
We willen nu een stuk naar het zuiden. Vóórdat de depressie die nu over Ierland zit ons gaat dwarsbomen en ons weer gaat verpesten…
Heinz
26-8-2011
Vanmorgen kwam het telefoontje, dat ze vannacht de altijd lastige ronding van Stadlandet hebben gedaan. Het weer heeft zich gedragen en iedereen is vanmorgen vroeg moe, maar voldaan naar bed gegaan. Het dorp waar ze zich nu bevinden heeft een disco, die vanavond op volle toeren gaat. Onze “jongeren” aan boord hebben er veel zin in!
Iedereen vermaakt zich, geniet van de reis en de thuisfronten krijgen de hartelijke groeten!
Greet
The ocean
febr. 2010
Still the Drake
Our world seems to have cleaved into two. Below decks, we have a cosy saloon – pasta sauce bubbling on the stove, people mulling over whether to have chocolate mousse or fruit or both for dessert, trying to figure out how to make tofu taste of something; then switch off all the pots, scurry on deck, and stow the main sail with icy water gushing down our necks! Cold, exhilerating: it’s the reason we sailed to Antarctica rather than taking a cruise! The motion as we’re hove too is really pleasant: in fact, it’s quite restful after the last couple of days of comedy, with people hopping around as they climbed into their olies, and every so often flying into each other’s laps – or, in my case, flying across the doghouse into the biscuit tin.
It’s remarkably quiet: everything is well battened down; we’re hove to under storm jib and reefed mizzen, No one on deck, so we don’t get the periodic reminders of how wild it is out there e.g. Huib appearing like a creature from outer space, glasses fogged, furry hat dripping, folding himself through the too-short door. Even Valentas’ fingers have been peeled from the wheel and he sits here in indoor clothes, for once! The boat’s clean, everyone’s well fed, and there’s a sense that we could happily survive in this state of suspended animation for ages – though we might run out of episodes of Fawlty Towers, books (in English, at least) – but we’re optimistic we have enough music, poetry and beetroot to keep us going!
Love to all
Orla
Terug in Nederland
Terug in Nederland. Het was weer wennen. We konden het schip niet meteen verlaten en hebben er nog dagenlang geslapen. Een jaar op reis doet veel met een mens. Wat hebben we veel gezien met de Anne-Margaretha en al die mensen die we aan boord hadden. Zóveel indrukken, gesprekken, mijmeringen, zons op- en ondergangen, stormen, windstiltes, kou, warmte, hitte, zeedieren, zeeën in alle kleuren, tranen van verdriet, omdat het schip verlaten moest, tranen van het lachen….
Logistiek heeft alles uiteindelijk geklopt. Sommige trajecten waren veel indrukwekkender dan we verwachtten ( Salvador da Bahaia – Rio de Janeiro), sommige wat minder spectaculair dan we hoopten, maar nooit stelde het landschap teleur. Zoveel behulpzame mensen ontmoet in Zuid-Amerika, zoveel vriendelijkheid gezien.
Het leven zal nooit meer zijn als vóór deze reis..!
We willen alle mensen bedanken die onvoorwaardelijk vertrouwen in ons ( en ons kunnen) hebben gehad en die mede gezorgd hebben voor een onvergetelijke tijd.
Deze reis sluiten we af. Nieuwe plannen zijn weer geboren..!
1 November presenteren we de nieuwe reizen en laten we beelden zien van het afgelopen jaar. Beelden, die onuitwisbaar op ons netvlies zullen blijven. We willen dat graag met veel mensen delen. .
Misschien tot ziens op een van onze volgende trajecten.
Greet, Heinz, Sam & Floor.
Wir liegen hier in Dieppe in Frankreich…
Wir liegen hier in Dieppe in Frankreich, es sind nur noch zwei Tage und dann laufen wir in den Heimathafen der Anne-Margaretha ein. Eine lange Reise geht zu Ende. Viel hat die Anne-Margaretha erlebt und durch gestanden.
Ich wurde gefragt, ob ich nicht auch noch mal etwas schreiben moechte, schliesslich war ich fast ein halbes Jahr an Bord, zwar in zwei Etappen, aber es ist eine lange Zeit in der viel, sehr viel geschehen ist, in der wir viel gesehen und erlebt haben. Mir faellt es schwer, alles mal ebend zusammen zu fassen, all die Eindruecke in die richtigen Worte zu verfassen. Viele verschiedene Delphiene haben das Schiff begleitet und damit gespielt, Wale ganz aus der Naehe, ja es sind sogar welche mit ihnene geschwommen. Die verschiedensten Voegel, Alberdrosse, andere Sturmvoegel, Pinguine, Pelikane, “Nacht-Schwaezer”(selbst ausgedachter Name), Schildkroeten so gross wie man sie nur aus dem Zoo kennt und vieles mehr. Viele Naechte mit unertraeglicher Hitze, aber auch mit eisiger Kaelte. Unglaublich viele sternklare Naechte
mit der nein oder anderen Sternschnuppe. Wolken in den verschiedensten Formen, die uns auch so manche Ueberraschung beschehrt haben. Viel Sonne inklusive Sonnenbrand und einige Duschen salzig von vorne, als auch suess(-wasser) von oben. Warme, laue, weiche, harte, kalte, schneidende Winde. Flauten… Stuerme… in den verschiendensten Arten, aber natuerlich auch viele, viele gute Tage mit dem richtigen Wind aus einer guten Richtung die uns schnell voran brachten. Laender, verschiedenste Kulturen, Menschen und Tempramente…, Portugal, Kanarische Inseln, Cap Verde, Brasilien, Argentienien, Panama, Kuba, Bermuda, Azoren(Portugal) Spanien, Frankreich…
Diese Reise hat jeden von uns ein Stueck weit geformt und gepraegt, aber es ist eine Art und Weise die man sich gerne formen laesst, denn es ist die Natur die dort ihr Werk tut und keine Form in die man hinein gepresst wird durch irgendwelche Zwaenge die von Aussen kommen.
Neptun war stets bei uns und die Anne-Margaretha hat uns sicher duch alle Wetterlagen gebracht!
Vielen lieben Dank, liebe Anne-Margaretha!
Meer vinvissen!
Bodo is jarig. We willen hem een bijzondere dag bezorgen. ‘s Nachts om 24.00 uur precies meldt een groepje dolfijnen zich; dit gaat lukken.! ‘s Morgens om 06.00 uur begint zijn wacht en de zon komt als een bal op, precies zoals hij dat graag eens wilde zien. Gisteren hadden we een nieuwsgierige vinvis rond het schip, waar Sam een duik mee heeft gemaakt ( zie het vorige verhaal van Sam!). Wat heeft deze dag verder voor ons in petto? Rond 11.30 uur meldt zich wéér een vinvis, die nieuwsgierig in de buurt van de Anne-Margaretha blijft. Hij wil best een eindje met een van ons zwemmen! Bodo, je verjaarscadeau? Nee, toch maar niet op je 63e… Esther B. wèl!
In duikpak gehesen gaat ze te water op het moment dat dit reusachtige dier naast de boot zwemt. Esther zwemt er pal boven…. Ook zij komt met kloppend hart en schitterende ogen weer aan boord….: wat een ervaring! Dan kriebelt het ook weer bij Sam… Sam te water en hij kon achter de vinvis aanzwemmen, die Sam wel zag, maar niet geschrokken wegzwom. Toen ging ook Esther G. te water. Helaas zwom het dier nu vrij snel weg. Na ruim een uur gingen we weer verder. De feestdag was echter nog niet voorbij. Na enige tijd varen kwamen we bij 4 vinvissen, die het erg druk met elkaar hadden. De club was toch ook nieuwsgierig naar ons en bleef voortdurend om het schip cirkelen. We zagen grote rode plekken in het water en samen met de vinvissen die erg lang aan de oppervlakte bleven, kwam de gedachte op dat we getuige waren van een geboorte(?)
De wind wakkert wat aan en met het bezaanstagzeil erbij, stuiven we nu verder naar het noorden. Waarschijnlijk naar St.Malo, waar we goede herinneringen aan hebben. De appeltaart is heerlijk geworden en we geven Bodo nog een mooie zonsondergang en sterrennacht met vallende sterren cadeau..!
Het thuisfront wordt hartelijk gegroet door Istar, Esther B, Esther G, Bodo, Flore, Heinz, Sam en Greet
Oceaanoverpeinzingen…
Maandag 21 juli
Rond de 50 knopen wind. Sinds we de Azoren verlaten hebben heeft de wind alleen maar uit het noordoosten geblazen en niet zo’n beetje! Toch was daar de volle maan die de golven zilver kleurde; de zon die tussen de wolken door oranje-roze onderging. De wind trok steeds meer aan. Het koken werd steeds meer een circusact, die prachtig door Esther en Istar werd opgevoerd: elke dag heerlijk gegeten! Het werd een geolied team met Tymen en Sam die, naar mate de wind sterker werd, harder gingen zingen. Ze hadden een flink repertoire.
Vanmorgen gebeurde er iets bijzonders: door de metershoge golven, prachtig beschenen door een ochtendzon, kwam een groep van ca. 50 dolfijnen aanspringen..! Vier-vijf dieren springen synchroon uit de hoge golven voor ons schip uit en betoveren ons allen. Het ging zo snel, dat we geen camera’s konden pakken. Het beeld staat echter op ieders netvlies.
Dagenlang hebben we gevaren. Istar vond dit de mooiste oversteek die ze ooit had gemaakt. Tymen verlaat morgen de Anne-Margaretha met een vol hoofd.
Oceaanzeilen saai? Nee, dat zal niemand hier zeggen..!
Greet